Algemeen

  • Algemeen

    Vis over seks

    Zaterdag 17 september, van 15:00 tot 16:00. Vis over Seks – bij Colette.

    Schrijver Dirk Vis vertelt over zijn boek ‘Paren of de kunst van de slaapkamer’, leest kort voor, en houdt een F*CK FAQ – veel gestelde vragen over seks met het publiek.

    Seks, we weten er alles van, toch? Deze zomer verscheen bij Atlas Contact de eerste roman van Dirk Vis (1981): ‘Paren of de kunst van de slaapkamer’. Een universeel liefdesverhaal met wijze lessen over seks, kunst, de stad, en iets dat voor de meeste mensen ongekend, maar evenwel aantrekkelijk is: verheffende intimiteit. Dirk Vis zoekt de woorden voor die kanten van seksualiteit waar we het niet over kunnen hebben, in deze handleiding voor mensen die al weten hoe het moet.

    Bij mooi weer in de tuin. Toegang gratis. Speciaal voor de gelegenheid lichten we pareltjes uit onze Colette-Collectie uit over erotiek en seksualiteit. Zeer aantrekkelijke prijzen!

    Schrijver Dirk Vis (1981) woont in de Randstad, Berlijn en het oerbos van Białowieża. Hij is redacteur van literair tijdschrift De Gids, en publiceerde eerder “Het reality-essay” (De Gids, 2017) en de (anti-)handleiding voor artistiek onderzoek “Research for People Who (Think They) Would Rather Create” (Onomatopee, 2021). Vis geeft kunsttheorie aan verschillende academies. Zijn literaire essays zijn in het Engels en Duits vertaald. Onlangs startte hij de nanocast ‘Vis leest’ die beschikbaar is op uitnodiging.

  • Algemeen

    Colette en ligne

    Wist u dat Colette ook online haar vleugels uitslaat en haar pareltjes aanbiedt? Colette en ligne! Met internationaal resultaat inmiddels. Coletter John Beckers doet verslag.

    Wie geen tijd heeft om naar onze boekenbergen in de Reinkenstraat te komen, maar toch een kijkje wil nemen in onze collectie, kan een mooi voorproefje krijgen op boekwinkeltjes.nl. Daar bieden we met name antiquarisch interessante boeken aan, kunstboeken en soms ook eerste drukken. Deze boeken zijn geselecteerd door de vrijwilligers van team Colette. De laatste tijd duiken er ook weleens bijzondere exemplaren op uit de kelder van Colette.

    Een mooi voorbeeld is de verkoop onlangs van De Verspreide Geschriften van de beroemde Leidse oriëntalist/geleerde Christiaan Snouck Hurgronje. Het toeval wil dat de koper van de collectie
    binnen een steenworp afstand van Colette woont maar het bestaan van het antiquariaat niet kende. Ook opvallend was de bestelling van een Indonesisch treinenboek dat via familie in Nederland doorgestuurd werd naar Indonesië.

    De bestseller van de laatste maanden was wel de levensbeschrijving van Alexine Tinne, een welgestelde Haagse dame die in het midden van de 19 e eeuw met haar moeder en een groot gevolg door Afrika trok. Hiervan zijn inmiddels meer dan 40 exemplaren online besteld. Er zijn nog enkele exemplaren van Reis naar het noodlot in voorraad overigens. Alleen verkrijgbaar bij Colette.


    Ook via Catawiki, een online veilingsite, worden incidenteel collectors items aangeboden. Recent is een gesigneerde 1e druk van Guillaume Apollinaire, ingebracht door een Colette vrijwilliger,
    geveild en gekocht door een koper in Italië.

  • Algemeen

    Red theater Branoul met ‘Theater à la Carte’

    Wordt het Don Quichot of Flaubert, Tsjechov of Wolkers? Theater Branoul 
    laat de keus over aan het publiek, want middels een crowdfunding wordt 
    de stemming gepeild voor de stukken die acteur Bob Schwarze in augustus 
    gaat opvoeren in “Bobs Zomerhits”.


    Theater Branoul is een van de weinige theaters die toneel koppelt aan 
    literatuur, en daarmee een natuurlijke bondgenoot van Colette&Co. En 
    zoals vorig jaar onze winkel in nood verkeerde, zo vecht nu het kleine 
    Branoul, zwaar gehavend door de lockdowns, voor zijn voortbestaan. Het 
    theater à la carte van Zomerhits is daarom niet alleen een recept voor 
    een culturele zomeravond, maar ook een ticket voor het voortbestaan van 
    het theater zelf. Stemmen kan tot 8 augustus.

  • Algemeen

    Een zondag in de tuin met Het Woordenrijk

    Haagse dichters uit Het Woordenrijk treden op achter de boekenbergen van Antiquariaat Colette. Op zondag 14 augustus presenteren wij tussen 13 en 14 uur een poëzieprogramma met muziek. Mis het niet, de toegang is gratis! En sla je slag op onze poëzie-afdeling: vele titels voor maar 4 euro per bundel. Mooi meegenomen: na afloop kun je heerlijk struinen op onze Outlette.

    Antiquariaat Colette organiseert het optreden samen met Het Woordenrijk: het wekelijkse poëzieprogramma van Den Haag FM, opgericht door Harry Zevenbergen en gepresenteerd door Ricco van Nierop.

    De volgende dichters treden op:

    Mischa Andriessen (Apeldoorn 1970) publiceerde drie dichtbundels: Uitzien met D, werd bekroond met de C. Buddingh’-prijs. Voor de bundel Huisverraad ontving hij de J.C. Bloem-poëzieprijs. De meest recente bundel is Dwalmgasten. Andriessen schrijft over jazz en beeldende kunst voor verschillende media zoals het FD en Trouw.

    Marike Verheul is componerend musicus en dichter. Ze speelde viool naast kunstenaar Armando en schrijft teksten voor de app Wolfgang. Solo onderzoekt zij de wisselwerking tussen muziek, beeld en tekst. Regelmatig klinken haar gedichten in het radioprogramma ‘Het Woordenrijk’ van Den Haag FM.

    De acts van muzikant en dichter Alexander Franke zitten vol kleinkunst en poëzie. Franken is een telg van het Haagse Zeeheldenkwartier en zet observaties die hij in zijn wijk doet om in gedichten, zoals Zeebenen in de tram en De hond van de buren blaft. Het dichtwerk van Franken is gebundeld in Binnenstadboogie.

    Muziek: Van Lonesome. Deze Haagse singer-songwriter leerde zijn liefde voor Nederlandse poëzie en Amerikaanse country & blues muziek bij elkaar te brengen door klassieke verzen te schrijven en deze, zichzelf begeleidend op gitaar, te zingen. In april 2016 nam hij de in eigen beheer uitgebrachte CD Het Zachte Raadsel op.

    Samenstelling: Ricco van Nierop beeldend kunstenaar, radiomaker en presentator van het Woordenrijk en dichter Edwin Fagel (1973), die tot nu toe vier bundels publiceerde bij uitgeverij Nieuw Amsterdam: Uw afwezigheid, Het geroofde lichaam van Charlie Chaplinnul en het extatische landschap in

    Het Woordenrijk – mei 2022 – met Anne-Tjerk Mante
    Het Woordenrijk – mei 2022 – met Eveline de Bruin
    Het Woordenrijk – mei 2022 – met Kristen Snellen
  • Algemeen

    13 en 14 augustus: Outlette in de tuin

    In de zomervakantie hebben we bij Colette weer een speciale outlette. Op zaterdag13 augustus en zondag 14 augustus kun je in onze tuin en voor de winkel struinen door duizenden boeken. Duik pareltjes op voor maar 1 euro per stuk. Of vul een speciale Colette-tas voor 10 euro. Voor iedereen die een mooi boek zoekt voor op het strand, of deze zomer thuis een eigen boekenberg á la Colette wil beginnen: hartelijk welkom!

    Wij serveren koffie en thee en heerlijk verkoelende ranja in onze tuin.

    Openingstijden:

    zaterdag van 11:00 uur tot 17:00 uur.

    zondag: 13:00 uur tot 17:00 uur. Op zondag hebben wij tussen 13:00 uur en 14:00 uur in onze tuin ook een optreden van de Haagse dichters van het Woordenrijk. Met muziek!

  • Algemeen

    Ex Libris: een pareltje in een boek

    Elk boek is een verhaal. En elk boek heeft een geschiedenis. Bij Colette zijn heel veel boeken te vinden, meestal gebonden en van een zekere leeftijd, met een fraai Ex Libris. Een Ex Libris is een persoonlijk eigendomsmerkje in een boek. Ingeplakt of gestempeld of gestanst. Boekverkoper van team vrijdag, Aad van Schie, dook een paar fraaie exemplaren op in de boekenbergen van Colette.

    Je kunt vandaag de dag nog steeds een Ex Libris bestellen en of laten ontwerpen. De genoemde exemplaren zijn meestal gecreëerd via de techniek van de houtgravure of via de lino. Speurend in de oude boekenvoorraad komen vaak de mooiste exemplaren tevoorschijn. En dus is Colette ook een goudmijn voor de verzamelaar van de Ex Libris.

  • Algemeen

    Literair talent: doe mee met de Elders literair verhalenwedstrijd 2022

    Bureaulaschrijvers, thuistypers en onontdekte genieën opgelet: onze vrienden van Elders Literair organiseren een schrijfwedstrijd. U kunt hier de volledige opdracht lezen, maar the long and short of it is dat u voor 15 september een stukje van 1500 woorden mag aanleveren rond het thema ‘Vertragen, verwijlen’. Kortom, schrijf een heerlijk stuk tegen de tijd dat inroept tegen de jachtigheid van het moderne leven en verwerf eeuwige roem in de Haagse literaire scene.

  • antiquariaat colette den haag
    Algemeen

    De Ziel van Colette

    Hoe het allemaal ook alweer begon: Colette was dat aantrekkelijke, rommelige winkeltje waar het altijd goed toeven was, voor wie ook maar een beetje van boeken houdt. Een van de aantrekkelijke eigenaardigheden: het paradijsje was slechts te betreden door met gevaar voor eigen leven te slalommen langs de torens van opgestapelde boeken. Een doolhof – klanten moesten met elkaar afspreken welk nauw gangetje ze nemen om eruit te kunnen – én een goudmijn voor de liefhebber.
    De enige die er feilloos de weg kende was de oude Jogchum, die je in zijn betere buien met gemak een uurtje onderhield over je favoriete schrijver – bij voorkeur een obscure.

    antiquariaat colette den haag
    Foto: Frank Jansen



    Toen kwamen wij. De nieuwe garde, acht initiatiefnemers met in hun kielzog een aangenaam grote groep vrijwilligers en geestverwanten. Het was en is ons allen enkel te doen om het voortbestaan van de winkel. En om de romantiek van een boekwinkeltje en de (belezen) buurt waarin dit ligt. Hoewel winst geen oogmerk is, konden we uiteraard niet zonder een heus businessplan. Nils, ‘een van de acht’, formuleerde daarin fraai wat hij noemde ‘de ziel van Colette’. Eerste zin:“Colette & Co wil de sfeer en de ziel van Colette bewaren en er ook voor zorgen datde formule levensvatbaar blijft”.

    Nils vervolgde: “In een wereld waarin alles geordend is en uniform, is Colette een eigenzinnige, rommelige en romantische plek van verwondering. (…) Door de bijzondere collectie van Jogchum de Vries en de verhalenkracht van het collectief is Colette een ijzersterk merk en identiteit. Die moeten we koesteren. Colette is een fenomeen, we moeten alles vermijden wat Colette een normale boekwinkel maakt. De stapels zijn ons handelsmerk, het gevoel dat je baadt in boeken. Binnenkomen,
    rondstruinen, geen overzicht hebben: de verbeelding van de meanderende paden die horen bij de romantiek waarin Duinoord is gebouwd.”

    Dat was ruim een jaar geleden, maar heeft nog niets aan actualiteit verloren. Gezien de riante belangstelling van bezoekers en hun reacties, mogen we ervan uitgaan dat Colette niet alleen een boekwinkel is, maar een ervaring, een belevenis. Een kermisattractie, met de torens van boeken als een van de hoogtepunten. Meer dan eens ontvangen we bezoekers vanuit Groningen, Eindhoven of Maastricht, die bij ‘een dagje Den Haag’ zeker niet voorbij willen gaan aan die bijzondere boekwinkel
    waarover zij gelezen of gehoord hebben. Wie had dat een jaar geleden durven dromen?

    Inmiddels staan wij in de dagelijkse praktijk voor grote opgaven. Wie kende de weg in het ruime aanbod? Wisten we eigenlijk wel hoeveel meer boeken nog voorradig waren dan je kon zien? (Antwoord: nee – niet alleen bleek een achterkamertje tot het plafond toe gevuld met bananendozen boeken, ook de kelder herbergt een voorraad gelijk aan de hele bovengrondse bergen). Enige orde in de chaos werd toch wel op prijs gesteld, net zoals sommigen het op prijs zouden stellen wanneer ze enkele paden konden betreden zonder eerst te moeten bijbetalen aan de ziektekostenverzekeraar. Vandaar dat alle ploegen aan het opruimen sloegen. Ieder naar eigen inzicht, lijkt het.

    De praktijk is nu dat de winkel er door alle acties elke dag anders uit komt te zien. En dat niemand overzicht heeft, laat staan regie. Misschien hoort dat bij de prettige anarchie die dit initiatief ook is. Des te wonderlijker dan dat het wel gelukt is om in de beruchte middenstapels een doorgang te creëren, en paden begaanbaarder te maken dan ze waren. Tegelijk klinken de eerste geluiden van klanten (en medewerkers) die enigszins lijken te betreuren dat de winkel zo netjes lijkt te worden. Staat tegenover dat andere klanten nog steeds klagen over de rommel en slechte toegankelijkheid. Daarmee is onze klantenkring ongeveer net zo verdeeld als wij zelf. Want we hebben het er vaak over in ‘de groep van acht’: ‘Hoe willen we dat de winkel eruit komt te zien?’ Het is af en toe lastig balanceren op het smalle koord tussen de rekkelijken en de preciezen hierin. Aan de ene kant staat de opvatting (gechargeerd) ‘Lekker de boel de boel laten’, aan de andere kant staan (nog veel gechargeerder:) de ‘Terminators’ die al of niet op Tuesday het liefst ongezien de halve voorraad in de sloot werpen, in de zekerheid dat verse aanvoer toch wel komt (zoals ook nu al dagelijks mensen vragen of ze dozen boeken bij ons kwijt mogen).

    We zijn er niet helemaal uit, en dat zal vermoedelijk ook niet snel gebeuren. Mogelijk dat sommige thema’s ruimere aandacht verdienen, net zo goed als we kunnen besluiten onderwerpen (bijvoorbeeld hengelsport, scheepvaart, auto’s, of kookboeken) te minimaliseren of misschien zelfs te elimineren. Daarover hebben we het nog. Toch zijn we het over een aantal zaken wel eens. Allereerst de uitgangspunten uit het businessplan. De inmiddels beroemde rommeligheid en aantrekkingskracht van de winkel mag niet verloren gaan. We zijn geen bibliotheek. We moeten nooit een ‘reguliere’ boekhandel worden, zelfs geen regulier antiquariaat. Colette moet vooral Colette blijven.

    Tegelijk koesteren we ieders individuele eigenheden en zelfs (graag!) onze eigenaardigheden. Maar het is goed wanneer al te rigoureuze plannen van aanpak worden niet op eigen gezag of naar eigen goeddunken worden uitgevoerd, zonder duidelijke overeenstemming op dit punt. Dat betekent niet dat er niks meer mag, integendeel, maar graag in overleg. Wiens vingers jeuken om de chaos aan te pakken, heeft mogelijkheden te over. De kelder, de gang naar ‘Blauwbaard’ (de zijkamer waar onder meer internetverkoop plaatsvindt), het schuurtje in de tuin (en we hebben nog een paar opslagpunten met
    vele tientallen bananendozen vol boeken): het moet allemaal ooit bekeken en gefilterd op houdbare en onverkoopbare boeken.

    Kortom: er is nog heel veel werk aan de winkel. En we hopen op ieders betrokken deelname, zoals die zich afgelopen jaar heeft gemanifesteerd. Met als leidraad die ene dragende gedachte: Colette is die plek waar je zonder zekerheid naar iets op zoek kunt gaan, maar waar je vooral zult vinden waarnaar je niet op zoek was. Dat zijn vaak de mooiste vondsten.

  • Algemeen

    Sabri Ali Ahmed en Paul van Vliet bij Colette

    Alvast voor in de agenda: op zaterdag 12 november verwelkomen we weer bijzondere gasten bij Colette. Vanaf 15:00 uur staat ons boekenparadijs in het teken van literatuur van en over vluchtelingen. We lichten alvast een tipje van de sluier over het bijzondere programma van deze dag.

    Sabri, een Iraakse vluchteling die in Nederland een mooi bestaan heeft opgebouwd, leest voor uit zijn boek. Paul van Vliet, cabaretier, schrijver en ambassadeur voor Unicef draagt voor uit eigen werk. Zij worden geïnterviewd door een van onze boekenbazen: Jean-Pierre Geelen. Natuurlijk hebben we ook mooie boeken van onze gasten in de verkoop.

    Meer informatie volgt.

  • Algemeen

    De Tour bij Colette

    Een kleine observatie vanuit de winkel: we hebben ongeveer vijf keer zoveel boeken over wielrennen als over tennis in de winkel. Als we er vanuit gaan dat we niet bepaald in een buurt zitten waar persé heel veel wielerliefhebbers wonen en ook dat er niet toevallig juist heel veel tennisboeken worden weggekocht dan blijft er als verklaring over dat de wielersport gewoonweg méér uitnodigt tot schrijven. Dat lijkt mij ook geen rare gedachte. Hoewel tennis vast leuk is blijft het voor de kijker toch vooral mensen die kreunend een balletje heen en weer slaan op een platgewalst stukkie tuin. Wat een verschil toch met de uitgemergelde mannen die zich tegen een mooi maar wreed berglandschap omhoog worstelen, die tientallen kilometers klimmen bij temperaturen ver boven de dertig graden en die zich vervolgens met ware doodsverachting weer naar beneden storten.

    Misschien is dat gevaar van zo’n moorddadige afdaling over smeltend asfalt met lekker veel kiezeltjes in de Pyreneeën wat wielrennen ook zo fascinerend maakt: dat het nog een ruig en gevaarlijk gedoetje is in onze verder tamelijk achter rubberen tegels en waarschuwingsstickers weggestopte samenleving. Bij een beetje koers sneuvelen er minstens drie sleutelbenen en de dood zit bij de wielersport in een klein hoekje en een beetje schrijver weet natuurlijk dat de dood kleur geeft aan het leven. We leven toch elke keer weer een beetje mee als Maarten Ducrot met samengeknepen billen verslag doet van de afdaling.

    Hoewel de dopingautoriteit daar vast anders over denkt is het mooie van de wielersport ook dat het net een beetje smerig is, vergeleken met dat spelletje voor ideale schoonzonen in hun witte polootjes van de tennis. Juist de schimmige onderwereld van de sport met de naalden en de geheime dealtjes over verkochte koersen maakt de wielersport mooi, net als dat het geen clubs zijn met hogere idealen die er rondkoersen, maar een beetje scharrige teams die gesponsord worden door volstrekt lullige dingen als Belgische fabriekjes van kliklaminaat.

    Er zit zelfs een religieuze dimensie in de sport, als je echt op zoek bent naar gewichtige en pretentieuze interpretaties van het fenomeen. Waar tennis toch vooral een sport is voor de bovenste klassen is wielrennen een onvervalste volkssport met Roomse trekken. Waarom denkt u anders dat de wielercultuur zijn eigen Hoogmis heeft? Nou dan. In een verder ontkerkelijkte wereld zien we nog een hoop kruisjes in het peloton. Daarom is het natuurlijk ook een rijke, verhalende sport want als de roomsen ergens goed in zijn dan is het wel in verhalend theater met lekker veel drama over lijden.

    Maar misschien moeten we er vooral ook niet te moeilijk over denken. Gewoon voeten omhoog, speciaalbiertje uit de ijskast, een bak sjips, lekker genieten van de weetjes over de kastelen die in 1743 gebouwd zijn in opdracht van de derde minnares van een of andere lang vergeten hertog. Zoetjes een beetje wegdromen bij de toetige dorpjes en de wijngaarden, dat werk. Een soort meditatieve yoga vanaf de bank. Na de etappe is het natuurlijk fijn nagenieten met een boek: de magie van de tour heeft tot een veelvoud aan mooie boeken geleid die we allemaal voor u verzameld en uitgestald hebben. Fiets een langs!