• Algemeen

    Tentoonstelling: Haagse mensen

    Bijzonder: ons antiquariaat speelt een rol op de tentoonstelling ‘Haagse Mensen’. Tot 26 juni te zien in de Openbare Bibliotheek in het centrum van Den Haag.

    In de tentoonstelling staan Hagenaars en Hagenezen uit de 44 wijken van Den Haag centraal. Zij zijn door fotograaf Daniel Heikens (bekend van onder andere de Matlas van Den Haag) gefotografeerd op hun favoriete plek in de wijk en vertellen waarom deze plek zo bijzonder voor hen is. Van een hengelsportvereniging in Madestein tot een stil strandje in Duindorp en van het Haagse bos tot een speeltuin in Bouwlust Vrederust.

    Duinoord

    De afgevaardigde vanuit Duinoord is niemand minder dan onze boekenbaas Jean-Pierre Geelen. Hier op de foto met wethouder Robert van Asten. Over Colette zegt Jean-Pierre: “Mensen komen alleen al om zich te vergapen aan de enorme stapels boeken. Aan de lichte gekte die er heerst, een ervaring op zich. Wij hebben een ander basisidee dan het doorsnee antiquariaat. We stralen energie uit, doen het voor ons plezier. En dat straalt af op de winkel.”

    Op de vierde etage van de Bibliotheek lees je meer! Of kom langs in onze winkel om het bijbehorende tijdschrift in te zien.

  • Algemeen

    21% BTW op boeken en lekker sigaretten roken met George Orwell

    Onrust in Letterland: in het hoofdlijnenakkoord van de momenteel formerende partijen PVV/VVD/BBB/NSC staat namelijk dat de BTW op boeken van het lage tarief naar het hoge tarief van 21% gaat. Moord, brand en hoe krijgen we de toch al weinig lezende jeugd aan het lezen nu de boeken onbetaalbaar worden, hoe kunnen we ons nog vertonen in Europa waar alle andere landen de rode loper uitrollen voor hun nationale schrijvers* – de reacties van schrijvers en andere professionals in het boekenvak laten zich raden.

    Onder de slogan “Zeg nee tegen 21% btw” trekt men ten strijde. Daarnaast wordt de verhoging gezien als het zoveelste voorbeeld dat “rechts” Cultuur met een grote C haat en wordt de BTW-verhoging als een vuile steek onder water van de Grote Blonde Leider richting de grootstedelijke culturele elite. Wel dure boeken, maar lekker goedkoop naar het Dolfinarium, dat werk.

    Dat de maatregel al een tijdje in de pijplijn zat – het CDA en de VVD plannen het al minstens twintig jaar – maakt niet echt uit voor het sentiment. Als we het aspect van de Cultuuroorlog even los laten roept de zaak wel een paar vragen op. In de eerste plaats: wat gaat het beteken voor Colette? En ten tweede: klopt het eigenlijk wel dat mensen minder gaan lezen als het BTW-tarief voor boeken naar 21% gaat (Met andere woorden: gaat het bij boeken om een elastische vraag)? En, misschien belangrijker nog, Is er überhaupt een verband tussen de boekenprijs** en het leesgedrag van mensen?

    Voor we bij de gevolgen voor Colette komen is het goed om eerst even te kijken naar de vraag of 21% meer BTW werkelijk een dommere en meer tot populisme genegen bevolking oplevert, zoals men bij de Volkskrant denkt. De vraag in hoeverre de prijs van boeken te maken heeft met leesgedrag is onder andere onderzocht door George Orwell. Toch niet de minste! In zijn essay “Books vs. Cigarettes rekent hij voor dat lezen eigenlijk heel goedkoop is: per jaar geeft de schrijver (eigen onderzoek) al gauw twee keer zoveel uit aan roken dan aan boeken. Arbeiders die dus zeggen dat ze nooit lezen omdat de boeken zo duur zijn terwijl ze gerust een halve boekenkast stukslaan op een ZonZuipenZiekenhuisvakantie naar Brighton kletsen dus maar wat en mismoedig concludeert Orwell dan ook dat de vraag naar boeken niets te maken heeft met de prijs van boeken. “And if our book consumption remains as low as it has been, at least let us admit that it is because reading is a less exciting pastime than going to the dogs, the pictures or the pub, and not because books, whether bought or borrowed, are too expensive.”

    – George dacht er het zijne van

    Zo lijkt het ook te gaan anno 2024 in Nederland. De gemiddelde Nederlander leest elf boeken per jaar: als dat allemaal nieuwe boeken zijn gaat het dus hooguit om een tientje per jaar meer of minder op het huishoudbudget. Niet iets om van wakker te liggen in een economie waarin eieren vijf euro per doos zijn en de Gewone Man honderden euro’s uitgeeft om lekker met Cor en Don naar de Zon te vliegen. Als we het over roken hebben is het al helemaal erg. In de tijd van Orwell waren de accijnzen een stuk lager: een pakje sigaretten kost nu 11 (ELF!) Hele Euro’s – een bestseller van 22,95 euro is dus twee pakjes sigaretten en de totale BTW-verhoging betekent precies een pakje Marlboro voor de gemiddelde lezer. Als je ongeveer net zoveel zou roken als de fictieve roker in het voorbeeld van Orwell – vier pakjes per week – dan ben je minstens 2000 euro kwijt. Daar kun je 125 nieuwe boeken van kopen, of een paar strekkende meter bij Colette. Zie al die boeken maar eens allemaal te lezen bij een gemiddelde levensverwachting bij een rookvrije levensstijl. 

    – De gemiddelde Nederlander leest 11 boeken per jaar.

    Je hoeft trouwens ook helemaal geen nieuwe boeken kopen om een lezer te zijn. Economen noemen het substitutie als je een duur ding vervangt door een vergelijkbaar goedkoop ding en dat kan bij boeken heel erg prima. Ze zijn immers tweedehands net zo leuk, zo niet veel leuker als tweedekansjes. je kan boeken “lenen” van vrienden, de mini- en macrobiebjes afschuimen of gewoon naar een leuk lokaal tweedehandsboekenwinkeltje (er zit een goeie in de Reinkenstraat). Daarnaast heeft men sinds het begin van het internet gepoogd om het literaire werelderfgoed gratis en voor niets beschikbaar te maken – je kan gewoon via Project Gutenberg of Apple Books op de telefoon alle klassiekers ever ooit lezen. Het is dus mogelijk om de volledige canon van de wereldliteratuur graties en voor niets te lezen vanuit het comfort van de luie stoel. Dat niet iedere geïdealiseerde jongere dat doet, tja, daar moet u het dan maar eens met die jongeren over hebben. 

    Ook is veel ander entertainment ontstellend veel goedkoper geworden dan vroeger: we kopen geen CD’s, DVD’s of LP’s meer (prijs van minstens één boek) maar hebben voor een tientje per maand spotify of Netflix. Bovendien zijn we met z’n allen heel erg veel rijker geworden sinds Orwell in 1946 zijn essay schreef, dus we hebben hoe dan ook meer geld voor leuke dingen. Daarnaast hebben de knappe koppen van het WEF becijferd dat de prijs van boeken door de bank genomen minder hard stijgt dan de inflatie – hoewel inflatie heel erg vervelend en stom is, zijn boeken in de afgelopen jaren relatief goedkoper geworden, zonder noemenswaardig effect op de vrije val van de literaire beleving van de Vaderlander. 

    Kortom. Boeken zijn in Nederland door de vaste boekenprijs best duur en de verhoging van de BTW helpt niet met de betaalbaarheid van nieuwe boeken, maar nieuwe boeken zijn echter maar een beperkt en prima vervangbaar deel van de leeshobby, en het is nog maar de vraag in hoeverre er een verband is tussen de prijs van nieuwe boeken en de hoeveelheid boeken die mensen lezen. Mensen kijken gewoon liever naar darten. George Orwell wist dat al in 1946 (en was sowieso aardig scherp op de bal als het gaat om totalitarisme en de stompzinnigheid van de massa, maar dat even geheel terzijde). Voor het lezen hoeft de overheid het tarief dus niet laag te houden, maar uit principe zou het echter netjes zijn als de regering de BTW op boeken laag zou houden. Alle andere keurige landen doet het ook. Dat Kamervoorzitter Martin Bosma (PVV) de dichtkunst van eigen bodem tegen wil en dank blijft promoten is slechts een schrale troost.

    Wil er trouwens iemand mee naar het Dolfinarium? 

    Ps.: Ohja! De impact op het huishoudboekje van Colette. We verkopen mondjesmaat nieuwe boeken, eigenlijk alleen als een vriend van de show een lezing komt geven en we na afloop nog een stapeltje bij de kassa neerleggen. Verder is de manier waarop we de BTW doen best een beetje opmerkelijk, want normaal gesproken draag je de belasting toegevoegde waarde af op, nouja, de waarde die je toevoegt. Om te kijken wat je nou precies toevoegt moet je dus wel eerst weten wat de inkoopwaarde is van het product wat je verkoopt en dat afzetten tegen de verkoop. Dat is vrij makkelijk als je bijvoorbeeld sneakers of theekopjes inkoopt bij een fabrikant en die weer doorverkoopt, maar wat als je ineens een gigantische stapel boeken hebt? Alle boeken in een keer prijzen zou een ondoenlijk karwei zijn en we hebben natuurlijk geen inkoopbonnetjes van al die keren dat er een vriendelijke klant op de stoep stond met dertig bananendozen vol vergeelde pockets. Wat we dus hebben gedaan is de voorraad waarderen op basis van de overnamesom die de stichting overeengekomen is met ons aller Jogchum. Vervolgens kijken we elke maand voor hoeveel we verkocht hebben en berekenen daarover het percentage BTW (nu 9%). Daarnaast hebben we nog een aparte stroom van dingen waarvan we wel wat meer zicht op de inkoop hebben, zoals de tasjes en nieuwe boeken. Dit verrekenen we dan weer met de dingen die we juist weer zelf nodig hebben voor de zaak. De verandering van het BTW-tarief gaat ons naar schatting op jaarbasis een paar duizend euro meer kosten. Geen ramp, maar toch vervelend.

    *Overigens klopt het inderdaad dat het raar is als Nederland een hoog BTW-tarief gaat heffen op boeken. Als je kijkt naar vergelijkbare landen dan zit Nederland met z’n gewone BTW-percentage van 21% redelijk op dezelfde lijn als andere landen in Europa. Al die andere landen hebben ook een gereduceerd tarief, vaak voor essentiële zaken als levensmiddelen. Er is geen ander beschaafd land (en vast ook nog een hoop onbeschaafde) dat boeken in de hogere categorie BTW plaatst. Wat dat betreft is het dus maar raar dat de mogelijke coalitie voor deze maatregel kiest.

    **Verder is het meer dan wonderlijk dat de mensen die nu allemaal tegen de BTW-verhoging zijn eigenlijk helemaal geen fan zijn van goedkope boeken. Althans, kennelijk is het hele literaire bedrijf vóór de vaste boekenprijs die in Nederland de boeken kunstmatig “duur” houdt. Hoeveel goedkoper de boeken zouden zijn zonder vaste boekenprijs is niet helemaal te becijferen, maar wel te benaderen – bij de Belgen hebben de Walen geen vaste boekenprijs en de Vlamingen wel, waardoor Vlamingen net zoveel betalen voor hun boeken als de Ollanders (ongeveer 16 euro) en de Walen iets van drie euro minder. Het loslaten van de vaste boekenprijs zou dus meer schelen dan de prijsverandering die uit de accijnsverhoging voortvloeit. Rick van der Ploeg, toch niet bepaald een rechtse rakker, heeft het idee van een vaste boekenprijs uitgebreid onderzocht en kwam tot de conclusie dat het niet bijzonder helpt om een bloeiend en boeiend literair landschap in de lucht te houden. Toch kwam de wet er op initiatief van Femke Halsema en wat D66’ers. Het is dus het soort beleid wat niet bepaald goed is, maar wel goed voélt. Daar kun je van alles van vinden, maar soms werkt het nu eenmaal zo in de politiek. Inmiddels staat de vaste boekenprijs niet meer echt ter discussie – D66-minister Ingrid van Engelshoven concludeerde bij de afgelopen periodieke herziening van de wet dat iedereen in de sector zich senang voelt bij de manier waarop de zaken nu geregeld zijn dus dat de regeling maar zo blijft. Overigens concludeerde Van der Ploeg dat het bestaan van leuke boekwinkels van groter belang is voor de boekenmarkt dan een vaste boekenprijs. Daar zijn we het ook helemaal mee eens.

    https://www.weforum.org/agenda/2021/08/eurostat-eu-book-sales

    https://orwell.ru/library/articles/cigar/english/e_cigar

    https://www.volkskrant.nl/columns-van-de-dag/wie-toegang-tot-boeken-kranten-en-cultuur-beperkt-werkt-aan-verdomming-van-de-massa~b7edc014

    https://www.linkedin.com/posts/marliesslegers_ik-zeg-nee-doe-je-mee-hoeveel-verdient-activity-7197990394503008256-Vpss?utm_source=share&utm_medium=member_desktop

    https://www.globalvatcompliance.com/globalvatnews/vat-rates-in-europe-2021

  • Algemeen

    Open Joodse Huizendag bij Colette

    In de tuin van Colette vertelde historica Marloes Vernooijs afgelopen weekend tijdens de Open Joodse Huizendag het verhaal van het ‘Haagse Achterhuis’. Zo’n tachtig mensen kwamen langs, om te luisteren en om samen de herinnering in leven te houden aan ‘het Haagse Achterhuis’.

    Mies Wahlbeem had de moed om tijdens de Tweede Wereldoorlog op Reinkenstraat 19 meer dan 80 mensen onder te laten duiken. In de nacht van 22 op 23 maart 1943 viel de Sicherheitsdienst binnen in ‘het Haagse Achterhuis’. 24 (veelal Joodse) onderduikers werden weggevoerd en vermoord.

    Tijdens twee indrukwekkende bijeenkomsten in onze tuin las Marloes samen met de aanwezigen de namen voor van de onderduikers.

    Vanuit Colette vinden we het belangrijk dat dit verhaal verteld blijft worden. Op onze website kun je meer lezen over Mies Wahlbeem, de plaquette boven de deur van Reinkenstraat 19 én over de herdenking die jaarlijks door de leerlingen van de Da Costaschool wordt gehouden.

  • Algemeen

    100e sterfdag Franz Kafka

    Op maandag 4 juni luisteren we naar meesterverhalen van Kafka. We draaien in de winkel een bijzondere luister-cd met de stem van dichter Menno Wigman. Hartelijk welkom! Lees in dit bericht meer over de lezingen die het Literaturhaus Den Haag bij ons om de hoek organiseert over de Duitstalige schrijver uit Praag.

    Maandag 3 juni is de honderdste sterfdag van Franz Kafka. In onze Duitse boekenberg deden we een paar ontdekkingen. Kom kijken en kom vooral ook luisteren bij Colette.

    In onze etalage hebben we een unieke Nederlandse vertaling van Die Verwandlung tentoongesteld. Met een briefje: ‘Uitgegeven bij de Bezige Bij. Clandestien in 1944. Opbrengst voor het verzet.’ We lazen op de website van de Kafka-kring meer over deze vertaling door Nini Brunt (die overigens enige tijd verderop in Den Haag in de Fahrenheitstraat woonde), waarvan slechts 1.000 exemplaren gedrukt zijn.

    Uitgeverij Cossee bracht in 2006 en luister-cd uit. Dichter Menno Wigman leest meesterverhalen van Franz Kafka, onder regie van Christop Buchwald. Het Vonnis, Elf Zoons en Een verslag voor een academie. Op maandag 3 juni draaien we de cd als eerbetoon aan Kafka. En natuurlijk óók als eerbetoon aan Wigman, die ons veel te vroeg ontvallen is.

    En nog even deze Geheimtipp: niet ver van Colette, in de Witte de Withstraat, vind je het Literaturhaus. Ook een bron van Duitse literatuur! In mei en juni organiseert Leo van Santen verschillende bijeenkomsten rondom Kafka. Zoals een Literaturcafé en lezingen van deskundigen.

  • Algemeen

    Berlin meant boys – Christopher Isherwood achterna in Berlijn

    Als lezers beleven we een stad niet alleen door er te zijn, maar ook door de ogen van de schrijvers die al eerder met hun kladblokje in de binnenzak de stad hebben verkend. Zo was ik laatst in Berlijn en kon ik het niet nalaten om een kleine tour te maken in het spoor van Christopher Isherwood (1904-1986).

    Isherwood, links.

    “Berlin”, schreef Isherwood, “meant boys”. Dit citaat is de kernzin van het Berlijnse werk van Isherwood, die aan het stijve Engeland van de tussenoorlogse jaren ontsnapte door zich onder te dompelen in de wilde Duitse hoofdstad. Terwijl de donkere wolken van het Nazisme zich samenpakken boven de stad verliest Isherwood zich in de duistere barretjes en “Cabarets”, de blonde jongens achterna. Tijdens zijn tijd in Berlijn hield Isherwood nauwkeurig een dagboek bij dat de basis zou vormen van twee belangrijke boeken. Mr. Norris changes trains en Goodbye to Berlin. Dat laatste boek kent u misschien in de vorm van de (verfilmde) musical Cabaret. Pas later in zijn leven schreef hij het derde boek, Christopher and his kind (1976) waarin hij openlijk zijn homoseksuele ervaringen in de stad deelt. Het maakt Isherwood tot een ster van de homorechtenbeweging.

    De boeken zijn bijna honderd jaar na dato nog goed te lezen. De spanning van het vooroorlogse Duitsland spat van de pagina’s; de marcherende laarzen van de fascistische knokploegen strijden om aandacht met de travestieten en uranisten van het baanbrekende Magnus Hirschfeld en zijn Institut für Sexualwissenschaft. Met trefzekere omschrijvingen brengt hij de wereld van de paradijsvogels van het nachtleven tot leven – de flappers, de zangeressen, de dichters die dromen van hun grote doorbraak en de knapen die hun diensten aanbieden voor geld en cadeautjes. De verleiding is trouwens groot om wat van het heden (met kranten vol transgenders en nazi’s) te lezen in de verhalen over het Berlijn van de Weimarrepubliek, maar dat even geheel terzijde.

    Isherwood schrijft prachtig. Je moet er van houden, maar de man is een beste observator en af en toe gewoon een heerlijke, onvervalste snob en een hater. Neem nou alleen al het feit dat hij ruiterlijk toegeeft dat hij seks op gelijkwaardige voet maar raar vindt: “This was because Christopher was suffering from an inhibition, then not unusual among upper-class homosexuals; he couldn’t relax sexually with a member of his own class or nation. He needed a working-class foreigner.” Niet helemaal de mode in deze intersectionele tijden waarin we volgens de progressief-linkse theologie klassenverschillen net zo erg moeten vinden als discriminatie op grond van seksuele gerichtheid – maar misschien juist daarom zo boeiend.

    Enfin, het tourtje dus. In zijn Berlijnse jaren woonde Isherwood aan de Nollendorfstraße nummer 17. De sfeer van de boeken hangt nog wel in de wijk – vol expats en barretjes en clubs die zich niet zelden aan de kleurrijke kant van het seksuele spectrum bevinden. Isherwood had zich er vast thuis gevoeld. Zijn woning wordt gemarkeerd met een keurige gevelplaquette, maar verder is er niet zoveel te beleven. Even op de foto en weer door. Veel leuker is de boekwinkel in de kelder van het naastgelegen pand. Bij dit zaakje zonder naam zal de gemiddelde vriend van Colette zich onmiddellijk als een vis in het water voelen. Grote stapels, bananendozen… Bovendien wordt de zaak gedreven door een ouder heerschap dat de kassa nog in muntgeld in zijn zak heeft en precies weet waar elk boek in het zaakje ligt. We raakten in gesprek met de antiquair over de uitdagingen van het nobele vak (hoge huren en ontlezing) en het stemde hem toch hoopvol dat wij in Den Haag zo’n mooie kollektieve oplossing hebben gevonden voor een verdwijnend boekwinkeltje. Uiteraard namen we wat mee: een mooie uitgave van Mein Jahrhundert van Günther Grass. We kregen ‘m voor een collega-prijsje.

    We sloten het Isherwood-tourtje af met een bezoek aan de overburen van Isherwood, de cocktailbar “Stagger Lee”. In dit zaakje is met veel donker hout en vooroorlogse prullaria de sfeer opgeroepen van de wilde jaren van Berlijn. Bovendien mag je er nog binnen roken, wat misschien niet heel goed voor je is maar stiekem wel heel lekker voor een keertje. Het is ook goed voor de historische ervaring, zo’n rookgordijn. Weet u trouwens wie ook heel erg tegen roken was? Nou dan.

  • Algemeen

    1 Mei: de Dag van de Arbeid bij Colette

    Het is best een beetje tekenend voor Nederland dat de Dag van de Arbeid hier geen nationale feestdag is. Kijk maar eens naar het kaartje op Wikipedia: terwijl heel Europa, nee, bijna de hele wereld rood kleurt op 1 mei moet de Vaderlandse arbeider gewoon met het lunchtrommeltje onder zijn bagagedrager naar de fabriek. Colette is trouwens ook gewoon open: geen vrije dag voor onze vrijwillige arbeidskrachten! We hebben echter wel een prachtige collectie socialistische boeken, dus we vieren het toch een beetje mee.

  • Algemeen

    In de Etalage: de Anjerrevolutie

    Anjers in de etalage, want het is dit jaar vijftig jaar geleden dat de Portugezen in de Anjerrevolutie een einde hebben gemaakt aan de dictatuur van Salazar. Een mooie gelegenheid om eens de pareltjes van de Lusitanische literatuur onder de aandacht te brengen.

  • Algemeen

    Buchhändlerin zu Besuch

    Gasten van ver vinden we altijd heel bijzonder! Geregeld komen er boekenliefhebbers vanuit andere provinciën naar Colette. Maar mensen die zelfs van buiten de landsgrenzen speciaal naar de Reinkenstraat afreizen om ons antiquariaat te bezoeken… daar worden we een beetje stil van.

    Niet helemaal stil, natuurlijk. We kletsen over boeken en bieden een kopje thee aan. Donderdag was Anke Reindel uit Oberhausen bij ons op bezoek. Samen met haar dochter was ze een dagje naar zee gegaan. ‘Scheveningen en daarna naar Colette, want daar heb ik al zoveel over gelezen.’

    Anke heeft zelf ook een boekwinkel die tot de verbeelding spreekt: de Königshardter Buchhandlung in Oberhausen. Ze runt de winkel samen met een vriendin, die bijna net zo oud is als onze nestor Jogchum. Een zelfstandige boekhandel die niet tot een keten behoort en geen eigen website heeft… Een bezoekje waard, denken wij van Colette!

  • Algemeen

    “Bekogeld met knoflook” Merijn de Boer over Colette in De Groene Amsterdammer

    Lovende woorden in het gezaghebbende tijdschrift voor weldenkend Nederland: De Groene Amsterdammer heeft recent een mooi stuk geplaatst over de naamgeefster van onze winkel. De aanleiding is de recent verschenen vertaling van de reeks Claudine-romans door Gerda Baardman. Het leesplezier spat van de pagina’s af: “De waarde van de Claudine-romans zit ’m niet zozeer in het licht banale verhaal maar veeleer in de humor en verteltrant van Colette. Bijna op elke pagina van de eerste twee boeken staat wel een geestige, scherpzinnige zin die het aanstrepen waard is. Het is de esprit van Colette die deze romans zo prachtig maakt.” Nou wist u natuurlijk al dat Gerda Baardman deze mooie vertalingen heeft gemaakt en dat zij die al bij ons in de winkel gepresenteerd heeft in een wervelende avond vol leuke weetjes. U weet natuurlijk ook dat de boeken ook bij ons te koop zijn en dat heeft u natuurlijk vast al gedaan – maar mocht uw collectie de mooie Claudine-uitgaves missen dan hebben we er nog een paar liggen. Lees het hele verhaal van Merijn de Boer hier.

  • Algemeen

    Op reis met Colette

    Soms moet je als neringdoende in tweedehands boeken toegeven dat je het helemaal mis had en de lezer toch de boeken wil hebben die je eerder zonder pardon naar de papierbak hebt verwezen. In mijn geval had ik me verkeken op de aantrekkingskracht van (incourante) reisgidsen. Wat heb je nou aan al die reisgidsen uit de jaren zeventig en tachtig, vol restauranttips voor etablissementen die al lang niet meer bestaan? Met plattegronden die inmiddels geen tred meer houden met de stedenbouwkundige werkelijkheid? Een enkeltje naar de Eeuwige Jachtvelden van de gemeentelijke papierrecycling was doorgaans mijn oordeel.

    Maar mea culpa, mea maxima culpa, ik dacht te simpel: de Lezer wil kennelijk toch graag reisgidsen lezen waarbij het niet bijzonder uitmaakt van wanneer ze nou precies dateren. In het kader van de voorpret wil men gewoon graag lezen over de aanstaande vakantiebestemming en dan is het helemaal niet erg dat de boeken niet alleen over plaatsen gaan die in ruimte van ons verwijderd zijn, maar ook in de temporele dimensie. We krijgen de laatste tijd veel vragen in de winkel van mensen die reeds hun zomervakantie hebben geboekt en nu op zoek waren naar alles over hun aankomende bestemming. Het wegdromen is het idee.

    De romantiek van het verre en het vreemde bereikt trouwens waarschijnlijk het hoogtepunt in de reisgidsen naar niet meer bestaande landen: Oost-Duitsland, Rhodesië… Zo vonden we laatst een boekje uitgegeven door ‘Intourist’ voor een meerdaagse reis door de Sovjetunie. Daar kunnen we niet meer naar toe, behalve dan in de boeken. We hebben daarom maar schielijk een bak met oude reisgidsen gemaakt.